sobota, 14 stycznia 2017

Selfie - autoportret mas

Autoportret selfie jest zjawiskiem dosyć nowym i obszernym jeśli chodzi o metodologię badań. Pierwszorzędny temat na dysertację naukową, chociażby ze względu na swą aktualność i wielokierunkowe ujęcia. Zarówno artysta, kulturoznawca jaki i psycholog mogą poczęstować się tym świeżym bochenkiem chleba. Jeśli chodzi o mój wywód, będzie to raczej powierzchowny szkic, w którym nakreślę obszar swoich dociekań. 

The notion of selfie is a quite new and well-known phenomenon in the terms of the study methodology. It is an excellent subject for a scientific thesis, thanks to its topicality and multidisciplinary apprehension. An artist, a culture expert or even a psychologist could help oneself with this fresh loaf of bread. In regard to my own disquisition, it will rather be a futile sketch in which I will try to describe the area of research. 

Interesująca w tej formie autoportretu (w popularnym ujęciu ,,z dziubkiem”) jest stylistyka oraz rodzaj motywacji. Kompozycja większości tych ujęć jest prosta - centralne ujęcie twarzy en face. Model spogląda w naszą stronę, ale nie patrzy bezpośrednio na nas. Możemy odnieść wrażenie jakby przyglądał się w lusterku, skupiając się na sobie, nawet jeśli to my w jego intencji jesteśmy adresatami tego autoportretu.

Interest in this form of self-portrait (in the famous clip with a 'duck-face') is the stylistic and types of motivations. Most of the time, the composition of those captures is simple – a direct seizure of the face en face. The model looks in our direction, but he or she is not looking directly at us. We might have an impression that the model is looking at himself in a mirror, focusing on himself, even if intentionally we are the addresses  of the self-portrait. Interest in this form of self-portrait is the stylistic and types of motivations in the famous clip with a 'duck-face'.

Proces powstawania takiego autoportretu paradoksalnie może trwać dłużej niż wykonanie portretu olejem na płótnie. Trzeba wziąć pod uwagę, że modelka musi się ucharakteryzować, poszukać właściwego ułożenia głowy, a następnie spośród dziesiątek zdjęć, tracąc kolejne minuty,  wyselekcjonować odpowiednie ujęcia.

The process of creating this kind of self-portrait can paradoxically take more time than painting an oil-on-canvas portrait. We have to take into consideration that the model has to put some make up on, look for a proper position for the head, and after having taken a dozen of pictures, she has to lose another minutes on selecting a perfect capture.

Gotowe zdjęcie - ,,dzieło” – to wybór często sugerowany galerią ,,idealnych twarzy” płynących strumieniem z massmediów. Wzorce tych masek kreują smak i poniekąd wizerunek modela. Co możemy zauważyć na tych ,,dziełach”? – gładkie, smukłe twarzyczki ,,z dziubkiem” stylizowane na gwiazdy z za oceanu. Te przedstawienia diametralnie różnią od autoportretów wielkich mistrzów, aczkolwiek to, co je łączy to filtr upiększania.  Jednakże w przypadku selfie efekt ten ma bardziej nierealny wydźwięk, jakby sprawiał wrażenie już nie człowieka, a awatara.

The finished picture- the master piece – is a  choice suggested with a gallery of  'perfect faces' flowing from mass media. The pattern of these masks create the tast and more or less the image of the model. What can we admire on these 'masterpieces'? Smooth small faces with a duck face stylized like the American stars. Those representations are completely different from the traditional self-portraits done by great master, however, what they have in common is the beauty filter.  In the case of selfie, the effect has more an unreal overtone, as if it would give an impression that the model is no more a human-being, but an avatar.

Galeria tych zjawisk jest obszerna. Poszczególne z nich nie zawierają znaczących różnic. Niektóre informują: OTO JA. Inne z kolei usprawiedliwiają siebie: TO TYLKO TAKA JA. Albo wręcz manifestują: HELLO TO JA, TUTAJ. Miarą słuszności tych apeli ma być ,,licznik lajków” – probierz akceptacji społecznej, który decyduje o poziomie samozadowolenia lub poczuciu ,,wykluczenia”.

The gallery of this phenomenon is extensive. Each of them does not contain any significant differences. Some of them inform : 'it's me,' other justify herself: 'it is just simple me' or scream: 'hello it's me here.'  The scale of each appeal is the number of 'likes' – substitute of social acceptance, which may decide about level self-satisfaction or sense of exclusion.

Twórcy selfie rozświetlają lub zaciemniają części własnej twarzy, eksponując w ich mniemaniu walory, które zasługują na uwagę.  Produkują ułudę, która staje się częścią kultury masowej, depersonalizując jednostkę. Rasowy twórca selfie paradoksalnie sam sobie odbiera twarz, tworząc symulakr. Materializuje własne wyobrażenia karmione medialnym marketingiem.

The creators of selfie brighten or darken certain parts of their faces, expose the value which according to them deserve attention. They create illusive idols, which become a part of mass culture unhumanizing the unit. A pure creator of selfie paradoxically takes back his own face, creates a simulacrum. He materializes own imagination fed media marketing.

Zaciemnianie własnej twarzy jest  produktem niezgody na siebie - na taką jaka/jaki jestem w rzeczywistości, albo też próbą wczucia się na chwilę w kogoś innego jak przy pomocy przebrania karnawałowego. Stajemy się na chwilę gwiazdą filmową lub herosem. Spełniamy swoje fantazje.  Selfie staje się w tym układzie narzędziem do kreowania i wymyślania wizerunku, ale też sposobem na łatanie pewnych deficytów mniej lub bardziej urojonych, stwarzających kompleks bycia sobą. To jest już niebezpieczne.

Obfuscate own face is a product of disagreement with onself – with what we are in reality, or an attempt of being someone else, like with a carnival costume. We can become a movie star or a hero for a moment. We make our fantasies come true. Selfie become a tool to creating an image, or a method to patch up certain more or less imagines shortages, which create the complex to be onself. It is even dangerous.

Selfie jak każde zjawisko może mieć dobre strony. Jeśli chodzi o narzędzie budowania relacji interpersonalnych kultura selfie nie ma sobie równych. Selfie informuje znajomych o tym gdzie znajduje się model, co aktualnie przeżywa, jak mu się wiedzie. Zachęca to innych użytkowników do komentowania tych poczynać, tworząc swoiste interakcje. 


Selfie as any other phenomenon has its bright sides. The culture of Seflie is an excellent tool to built interpersonal relations. Moreover, selfie can inform the followers, where the model is situated, what the model feels like, how he or she is doing. It also encourages the other followers to comment on his or her adventures, creating a specific interactions.


 Żeby sprawę rozjaśnić podam przykład najsławniejszego selfie: Akihiko Hoshide, selfie z kosmosu, 5 września 2012 (selfie nie do przebicia). 

In order to make the issue more clearer, I give an example of the most famous selfie: Akihiko Hoshide, a selfie from the space, 5th of September, 2012










Brak komentarzy:

Prześlij komentarz